Qeveria e re mesianike shqiptare Një qeveri që bën mrekulli ndërsa vendi po shembet

Në Shqipëri, nën drejtimin e Kryeministrit Edi Rama, ka lindur një lloj i veçantë teatri politik: qeveria shpall projekte të mëdha e me frymë "shpirtërore", ndërkohë që mekanizmi bazë i shtetit ndryshket dhe dështon. Shfaqja ka një stil mesianik: deklarata të guximshme, vizione gjithëpërfshirëse dhe një lider që e paraqet veten si luftëtar për një të mirë më të lartë. Ndërkohë, publiku – qytetarët shqiptarë – shikon se si spitalet mbeten pa energji elektrike, gjykatat pa fonde dhe sundimi i ligjit shndërrohet në një thashethem më tepër sesa në realitet.

Sundimi i ligjit: Një Gjykatë Kushtetuese pa fuqi

Dëshmia më dërrmuese e dështimit institucional vjen nga sistemi gjyqësor. Në gusht të vitit 2026, Gjykata Kushtetuese shpalli të pavlefshme dispozitat ligjore që rregullonin pagat e gjyqtarëve dhe prokurorëve, me efekt nga data 31 korrik. Që nga 1 gushti, sistemi gjyqësor ka mbetur pa një bazë të qartë ligjore për pagesat. Qeveria, në vend që të propozonte një ligj të ri përmes Këshillit të Ministrave siç kërkohet, thjesht nuk ka ndërmarrë asnjë veprim.

Gazment Bardhi, kreu i grupit parlamentar të Partisë Demokratike, e përshkroi situatën hapur: "Sistemi i drejtësisë ka kolapsuar për shkak të papërgjegjshmërisë së qeverisë dhe mosveprimit të Kuvendit për të zbatuar një vendim të Gjykatës së Kasacionit. Shkelje e pavarësisë së sistemit gjyqësor."

Ai theksoi se "e vetmja mënyrë për ta zgjidhur këtë situatë është zbatimi i plotë, i menjëhershëm dhe i padiskutueshëm i vendimeve detyruese të Gjykatës Kushtetuese", duke shtuar se "zbatimi është një detyrim kushtetues, jo një zgjedhje politike".

Kështu duket një qeveri kur i trajton vendimet e gjykatës si opsionale. Ndarja e pushteteve bëhet dekorative – një zbukurim kushtetues dhe jo një mekanizëm funksional. Kur ekzekutivi thjesht i shpërfill vendimet detyruese, e gjithë arkitektura e sundimit të ligjit shembet. Ajo që mbetet nuk është qeverisje, por shfaqje.

Qytetet e mëdha dhe motorët me naftë: Kriza energjetike

Infrastruktura energjetike e Shqipërisë është shndërruar në një simbol të neglizhencës shtetërore. Në janar të vitit 2026, Ilir Alimehmeti ngriti alarmin për situatën në QSUT, spitalin kryesor universitar të vendit, i cili kishte mbetur pa energji elektrike për orë të tëra. Skandali: që nga muaji tetor, spitali nuk kishte asnjë kontratë mirëmbajtjeje për gjeneratorët e tij. "Gjithçka që ndodhi dje ishte alarmante," tha Alimehmeti. "A mund ta pranojmë që në vitin 2026 të themi: 'Dashtë Zoti, do të ketë drita në spital'? Flitej për spitale moderne, por këtu bëhet fjalë për drita, për një përgjegjësi të drejtpërdrejtë që shkon përtej keqpërdorimit të fondeve. Ata nuk e shuan zjarrin."

.

Situata është pothuajse absurde: një kryeqytet modern evropian ku institucionet kryesore varen nga gjeneratorët e emergjencës me naftë, sepse infrastruktura bazë është lënë pas dore. Por kjo nuk është një emergjencë e rastit – është gjendja e përhershme. Në qytete dhe fshatra anembanë Shqipërisë, ndërprerjet e energjisë janë rutinë. Nga Lezha në Korçë, nga Kukësi në Tiranë, rrjeti elektrik dështon me një rregullsi të parashikueshme.

.

Kur një spital ka nevojë për një gjenerator me naftë për t'i mbajtur pacientët gjallë gjatë operacionit, shteti tashmë ka dështuar. Reagimi i qeverisë – apo mungesa e tij – zbulon një të vërtetë më të thellë: njerëzit që drejtojnë vendin nuk shqetësohen kryesisht për funksionimin e tij.

Sistemi Shëndetësor: Një Katastrofë e Dokumentuar

Dëshmitë e kolapsit të kujdesit shëndetësor janë të shumta dhe të qarta. Në Vau i Dejës, një ambulancë u desh të udhëtonte një orë e gjysmë nga Shkodra për të mbërritur, ndërsa një pacient luftonte për jetën – pasi mjeti lokal i urgjencës ishte jashtë funksionit.

. Një grua shtatzënë 37-vjeçare humbi jetën së bashku me foshnjën e saj; familjarët pretendojnë se shkak ishte neglizhenca e lidhur me dështimet në prokurime dhe indiferencën institucionale.

Gazetari Julian Hoxhaj e përshkroi situatën si "epilogun e një dështimi institucional": "Miliona euro janë shpenzuar gjatë dekadës së fundit për koncesione si sterilizimi, kontrolli mjekësor (check-up) apo hemodializa, ndërkohë që laboratorët e spitaleve shpesh ndalojnë kryerjen e analizave pas datës 20 të çdo muaji për shkak të shterimit të fondeve."

.

Spitalet rajonale po braktisen. Shërbimet e maternitetit jashtë Tiranës janë reduktuar në mënyrë drastike – materniteti i Tepelenës u mbyll dhe u shndërrua në një qendër ditore për të moshuarit. Qytetarët nga e gjithë Shqipëria detyrohen të udhëtojnë drejt kryeqytetit për shërbime bazë gjinekologjike.

.

Partia Demokratike i ka dokumentuar me hollësi këto mangësi: në spitalin e Lushnjës, pacientët marrin "vetëm një fetë bukë dhe një gotë kos për mëngjes, të përgatitura shpesh nga infermieret në vend të kuzhinierëve." Spitalit i mungojnë alkooli, stativet për serume, dorezat dhe barnat thelbësore, përfshirë paracetamolin, tramadolin, buscopan-in, serumet dhe antibiotikët. Skaneri nuk funksionon. Në maternitet mungon një kabllo ekografie me vlerë 1.200 euro.

Në nivel kombëtar, QSUT-së i mungon një sistem funksional i kartelave mjekësore elektronike; imazhet diagnostikuese transportohen fizikisht në vend që të transmetohen në mënyrë elektronike.